De terugkeer van Siert Wieringa

Siert Wieringa heeft donderdag 4 maart zijn werkzaamheden als senior consultant bij Santar hervat. We zijn blij dat hij terug is en trots op wat hij de afgelopen vier weken in Haïti heeft gedaan. We bedanken onze klanten van harte voor het begrip dat zij hebben getoond en voor de ruimte die ze Siert hebben geboden om dit te kunnen doen.

Siert heeft voor zijn vertrek uit Haïti nog een laatste bericht gestuurd. Dat willen we u niet onthouden:

"Het is half twee midden in de nacht. Ik voel mijn veldbed schudden. Honden slaan aan. In de verte hoor ik mensen schreeuwen. Het begint me te dagen dat ik midden in een naschok zit. Ik voel mij onrustig en angst begint op te komen. Gelukkig stopt de beving snel en wordt het langzamerhand weer rustig. Slapen gaat niet meer en ik begin te piekeren over wat de mensen tijdens de aardbeving van enkele weken geleden hebben moeten meemaken.

Charles, mijn Haïtiaanse collega, geeft aan dat hij een diepe grom hoorde en dat alles heftig begon te schudden. Hij vertelt me, dat er een dikke gele stofwolk ontstond waarin niet te ademen viel. En dan de roep om hulp, gewonden, bebloede mannen, vrouwen en kinderen. Sommige straten zijn bezaaid met lijken. Ingestorte huizen. Puin. Overal puin. Een verbijsterend tafereel. Charles was op weg naar huis. Hij heeft de aardbeving overleefd, omdat hij op straat liep in een minder getroffen gebied in Port-au-Prince. Hoe beschrijf je al de gevoelens van al die mensen die lijden, die hun families zijn verloren, hun huis en persoonlijke spullen kwijt zijn, alles? Hoe lang hebben de Haïtianen nodig om het verlies van geliefden, de beelden, de geluiden en de geur te verwerken?

Met gemengde gevoelens vertel ik Charles dat ik terugga naar Nederland. Zijn gezicht betrekt. Nu al! Er is nog zo veel te doen. Het moment van afscheid nemen van elkaar valt ons zwaar. In de paar weken van mijn verblijf hier op het basiskamp van het Rode Kruis ben ik mij gaan hechten aan mijn Haïtiaanse collega's. Mijn plaats wordt door een collega van het Franse Rode Kruis overgenomen. Hoe gaat het verder met Charles en zijn werkzaamheden voor het Rode Kruis? Hoe gaan al de Haïtianen in de kampen verder met hun leven? Is er nog veerkracht? Hoe lang nog? Ik weet het gewoon even niet!"

Siert Wieringa (Port-au-Prince, 25 februari 2010)